ஈரான் போராட்டங்களும் ட்ரம்ப் நிர்வாகமும்

மத்திய கிழக்கின் அரசியல் வரைபடத்தில் ஈரான் எப்போதும் ஒரு மையப்புள்ளியாக இருந்துவருகிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அங்கு நிலவிவரும் பொருளாதார நெருக்கடி மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு எதிரான மக்களின் கொந்தளிப்பு, 2026ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு புதிய உச்சத்தை எட்டியுள்ளது.

ஈரானில் வெடித்துள்ள போராட்டங்கள்

ஈரானின் இஸ்லாமியக் குடியரசு தற்போது ஓர் இக்கட்டான நிலையில் உள்ளது. அந்நாட்டின் பொருளாதாரம் கடும் வீழ்ச்சியைச் சந்தித்துள்ள நிலையில், அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் மக்களை வீதிக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது. குறிப்பாக, இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்கள் தங்களின் அடிப்படை உரிமைகளுக்காகவும், நீண்ட காலமாக ஆட்சியில் இருக்கும் மத குருமார்களின் அதிகாரத்துக்கு எதிராகவும் குரல் எழுப்பிவருகின்றனர்.

இந்தப் போராட்டங்கள் வெறும் பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளுடன் நின்றுவிடாமல், ‘ஆட்சி மாற்றம்’ என்ற முழக்கத்தை நோக்கித் தள்ளப்பட்டுள்ளன. ஈரானிய அதிகாரிகள் இந்தப் போராட்டங்களைக் கடுமையாக ஒடுக்க முயன்றாலும், சமூக ஊடகங்கள் வழியாகத் திரட்டப்படும் மக்கள் சக்தி சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.

ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் 'அதிகபட்ச அழுத்தம்'

2025இல் மீண்டும் அமெரிக்க அதிபராகப் பொறுப்பேற்ற டொனால்ட் ட்ரம்ப், ஈரானைப் பொறுத்தவரைத் தனது பழைய ‘அதிகபட்ச அழுத்தம்’ (Maximum Pressure) என்ற கொள்கையை இன்னும் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளார். ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டம் மற்றும் பிராந்தியத்தில் அதன் ஆதிக்கம் ஆகியவற்றைக் கட்டுப்படுத்த, ட்ரம்ப் நிர்வாகம் கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்துள்ளது.

இந்தத் தடைகள் ஈரானின் வருமான ஆதாரமான எண்ணெய் ஏற்றுமதியை முடக்கியுள்ளன. ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் நோக்கம் மிகத் தெளிவானது: ஈரானின் பொருளாதாரத்தை நிலைகுலையச் செய்வதன் மூலம், அந்த நாட்டு அரசைப் பேச்சுவார்த்தைக்குப் பணிய வைப்பது அல்லது உள்நாட்டிலேயே மக்கள் புரட்சி மூலம் ஆட்சியை மாற்ற வழிவகை செய்வது.

போராட்டங்களுக்கு அமெரிக்காவின் ஆதரவு

ட்ரம்ப் நிர்வாகம் ஈரானியப் போராட்டக்காரர்களுக்கு வெளிப்படையான ஆதரவை வழங்கிவருகிறது. ட்ரம்ப்பின் சமூக ஊடகப் பதிவுகளும், வெளியுறவுத் துறையின் அறிக்கைகளும் ஈரானிய மக்களின் வீரத்தைப் பாராட்டுவதோடு, அங்குள்ள ஆளும் வர்க்கத்தைச் சர்வாதிகாரிகள் எனச் சாடுகின்றன.

இருப்பினும், அமெரிக்க ஆதரவு என்பது போராட்டக்காரர்களுக்குச் சாதகமாக அமையுமா அல்லது பாதகமாக அமையுமா என்ற விவாதம் எழுந்துள்ளது. ஈரான் அரசு, இந்த போராட்டங்களை "அமெரிக்காவால் தூண்டிவிடப்பட்ட சதி" என்று முத்திரை குத்தி, போராட்டக்காரர்களை ஒடுக்குவதற்கு இதனை ஒரு காரணமாகப் பயன்படுத்துகிறது.

பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய தாக்கம்

ஈரானில் ஏற்படும் எந்தவொரு மாற்றமும் ஒட்டுமொத்த மத்திய கிழக்கிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். சவுதி அரேபியா மற்றும் இஸ்ரேல் போன்ற நாடுகள் ஈரானின் வீழ்ச்சியைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பார்க்கின்றன. அதே சமயம், ஈரான் ஒரு உள்நாட்டுப் போரை நோக்கித் தள்ளப்பட்டால், அது பெரும் அகதிகள் நெருக்கடியையும், எண்ணெய் விலையேற்றத்தையும் உலக அளவில் உருவாக்கும் என்ற அச்சமும் நிலவுகிறது.

ஈரானிய மக்கள் ஒரு ஜனநாயக மாற்றத்தை விரும்பினாலும், அந்த மாற்றம் வெளியாரின் தலையீடு இன்றி, உள்நாட்டிலிருந்தே உருவாக வேண்டும் என்பதில் பல அரசியல் நோக்கர்கள் உறுதியாக உள்ளனர். ட்ரம்ப்பின் கடுமையான தடைகள் ஈரானிய ஆட்சியாளர்களை விடச் சாதாரண மக்களையே அதிகம் பாதிப்பதாக விமர்சனங்களும் எழுந்துள்ளன.

2026ஆம் ஆண்டின் தொடக்கம் ஈரானுக்கு ஒரு முக்கியமான சோதனைக் காலம். ஒருபுறம் அடக்குமுறைக்கு எதிராகப் போராடும் மக்கள், மறுபுறம் பிடிவாதம் காட்டும் ஆளும் வர்க்கம், இவர்களுக்கு இடையில் உலக வல்லரசான அமெரிக்காவின் அரசியல் சதுரங்கம் என ஈரான் சிக்கியுள்ளது. ஈரானின் இஸ்லாமியக் குடியரசு இந்த நெருக்கடியிலிருந்து மீளுமா அல்லது ஒரு புதிய அரசியல் யுகத்துக்குத் தள்ளப்படுமா என்பதைப் போராட்டங்களின் தீவிரமும், சர்வதேச நாடுகளின் அணுகுமுறையுமே தீர்மானிக்கும். ஜனநாயகத்துக்கான ஈரானிய மக்களின் போராட்டம் நீண்டதாக இருந்தாலும், அது உலக வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய மாற்றத்துக்கான தொடக்கமாகவே பார்க்கப்படுகிறது